De Bazaar krijgt een 8 van De Volkskrant!

De Bazaar, de voormalige Zwarte Markt in Beverwijk, oogt als een scharrige braderie, maar wie verder kijkt, proeft perfecte grillgerechten, exquise zoetigheden en het beste Afghaanse eten van Nederland. De toegang is gratis, het eten goedkoop.

Beverwijk, De Bazaar. Restaurant Sultan Sofrasi. Beeld Els Zweerink

Ik heb sterk de neiging deze recensie te beginnen met verwachtingsmanagement. Dat zit zo: de eerste keer dat ik zelf naar de Zwarte Markt ging, was een grote teleurstelling.

Het moet rond 1990 zijn geweest, en mijn ouders hadden ons aan het begin van de week al ingelicht over het geplande uitje naar wat zij toen ook al ‘de Oosterse bazaar’ noemden. ‘En dan gaan we ‘spieskebap’ eten!’, fluisterde mijn vader handenwrijvend.

In de dagen die volgden namen zowel de plek als het gerecht in mijn achtjarige hoofd mythische proporties aan. Ik verwachtte iets met een vliegend tapijt, iets in de orde van grootte van een kameel aan het spit, de grot van Ali Baba waarin wij als koningen zouden worden verwelkomd aan lange tafels met kunstjesvertonende apen en buikdanseressen.

‘Dit is gewoon een bróódje!’, jammerde ik toen we na een uur schuifelen langs lederwaren en ouwe troep eindelijk bij de kebabzaak waren aangekomen en mijn vader me een pita gehakt in handen drukte. ‘Het is een heel lékker broodje’, troostte hij. Dat hielp natuurlijk niks meer.

Al sinds de opening van de overdekte Beverwijkse markt, in 1981, wordt deze omschreven als licht-chaotisch en scharrig. Je kreeg er ‘toegang voor een knaak en een kraam voor een geeltje’. Zakkenrollerij en heling waren aan de orde van de dag. Op de markt kon je ongestoord ritselen, sjoemelen en struinen én, zo heette het ook al vanaf het begin, ‘kanen voor een krats’.

Beverwijk, De Bazaar. Restaurant Sultan Sofrasi. Beeld Els Zweerink

Nog altijd trekt De Bazaar die inmiddels tien grote hallen, twee buitenpleinen met kramen en een kofferbakmarkt telt, zo’n veertigduizend bezoekers per weekend. De lepe handelaren en schimmige types maakten door de jaren heen steeds meer plaats voor professionele marktkooplui, van wie een groot deel van niet-Nederlandse afkomst is. Er wordt nog steeds in tweedehands gehandeld, maar je ziet ook veel Chinese plastic gadgets als massagestoelen en op afstand bestuurbare kinderauto’s van het type waar uw peuters echt in kunnen zitten. U kunt hier terecht voor uw Marokkaanse bruidsjurk of gouden sieraden, voor een nieuw telefoonscherm of dekbed, een Duitse pornofilm op videoband of een T-shirt met een wolf erop. Sinds een paar jaar is de toegang gratis.

Wij zijn gekomen voor het eten: op De Bazaar zijn meer dan zestig eetzaakjes te vinden. Ze bevinden zich in bijna alle hallen en ook buiten: er zijn poffertjes en frieten te koop, er is een groot Hollands eetcafé en het Javaans-Surinaamse Paramaribo’s, waar je goedgevulde saotosoep (€ 4,50) of berkat (€ 10) eet. Zowel in de Mihrab-hal als in de Oosterse Markthal zijn drie gespecialiseerde eetpleinen, waarvan het grootste een stuk of twintig kramen telt met ongeveer 450 zitplaatsen, die op drukke zondagen wel vijf keer worden gevuld. Hier vindt u ook één van de vier vestigingen van de goede en goedgeprijsde Turkse grill Marmaris, Indiase curry en gefrituurde kip. Er zijn twee zeer betaalbare Chinese restaurantjes (het broodje char siu (geroosterd varkensvlees, € 3,50) is een aanrader.

Beverwijk, De Bazaar. Afghaans restaurant Maama. Beeld Els Zweerink

Niet te missen zijn de drie Afghaanse restaurants naast elkaar, waarvoor Afghanen uit heel Nederland in de auto springen. Resto Maama verkoopt goede houtskoolgrillgerechten, maar ook fantastische chapli kobab (€ 8): platte schijven grof lams-kalkoengehakt doorstoken met hele korianderzaden en chilivlokken, knapperig gebakken in een grote wok en geserveerd met frisse munt-yoghurtsaus, limoen, goede sla en zelfgebakken brood. Aryana serveert uitstekende mantoe, gestoomde pastabuideltjes gevuld met gehakt en ui, met yoghurt en gele-linzensaus. Voor € 8,50 krijg je een groot bord vol. Verderop op de markt zijn nog twee Afghaanse restaurants te vinden waar u ook even rustiger kunt zitten: Kabul heeft heerlijke rijst met rozijnen en wortel en ook weer erg goede, zelfgemaakte mantoe.

In de hoge hal achter de grote food court, op de gladde vloer rond de marmeren fontein, rijden kinderen rond op een soort roze pluchen paarden op rolschaatsen – die kun je daar huren voor € 2 per vijf minuten. Het ziet er wonderlijk en niet per se veilig uit, maar de kinderen lijken verrukt.

Beverwijk, De Bazaar. Afghaans restaurant Maama. Beeld Els Zweerink

Hier zijn ook drie uitstekende patissiers te vinden. Je drinkt er zoete thee op kussens of de hartige yoghurtdrank ayran uit een schuimende fontein. Gehoofddoekte vrouwen, gehurkt over hete platen, bakken er fantastische verse gözleme – gevulde pannenkoeken met gehakt of spinazie. In een pan kolkend vet worden kraakverse lokma en tulumba gefrituurd – knapperig gesuikerde mini-oliebollen en een soort churros.

Schuin daartegenover zit Tarboosh, een chique Midden-Oosterse patisserie die ook een vestiging heeft in Enschede. In hoge stapels ligt de pistachebaklava opgetast en ze verkopen er decadente roomflappen en fantastische künefe: draderige witte kaas onder een dakje van griesmeel of engelenhaarpasta, ook deze weer rijkelijk ingesmeerd met boter en siroop.

Baklava van restaurant Tarboosh Sweets op de Bazaar. Beeld Els Zweerink

De Oosterse Markt, achter op het terrein, is fantastisch voor het kopen van specerijen, noten en zuidvruchten – er zijn ook een aantal goede slagers en een aantal Marokkaanse restaurantjes met lekkere harira (kruidige linzen-kikker-erwtensoep) en fijn brood.

Bij Café Sultan, waar ook prima koffie te koop is, wordt met de hand sheer yakh gekarnd: Afghaans ijs. De eigenaar van de zaak vertelt, terwijl hij in een grote bak ijsklontjes de koude room met de hand in beweging houdt, hoe hij zelf de rauwe volle melk bij de boer haalt, die kookt en afroomt en op smaak maakt met rozenwater en kardemom. Voor € 4 krijg je een grote portie, met verse room eroverheen en gehakte pistache. Héél erg goed.

Kortom, mocht u in de veronderstelling verkeren dat De Bazaar op de romantische souk uit Alladin lijkt: dat is beslist niet het geval. Maar het is wel degelijk een plek om te bezoeken, zeker voor het fantastische eten.

En is uw dochter toch teleurgesteld dat er geen vliegende tapijten zijn, dan zet u haar gewoon op zo’n rolschaatsend paard.

De Bazaar
Montageweg 35, Beverwijk debazaar.nl

Open: alle weekends van 09.30 tot 19.00 uur. De Food Hal (hal 30) tot 21.00 uur.

Wie zonder verre reis in een Arabische souk wil eten, moet misschien even zoeken naar pareltjes, maar ze zijn er volop.

cijfer: 8

Een medewerker van Tarboosh Sweets brengt baklava rond. Beeld Els Zweerink

OPMARS VAN DE VREETPLEINEN

De Bazaar mag dan bijna veertig jaar bestaan, de beschreven food court in hal 30, de Mihrab, is juist erg eigentijds. Dat er op een markt eten te koop is om direct te nuttigen (zoals warme stroopwafels en frieten) is natuurlijk iets van alle tijden. Maar markten en markthallen waar je echt alleen maar naartoe gaat om te eten (en dus niet voor je boodschappen) zijn dat – in Nederland althans – niet.

Amsterdam kent sinds een paar jaar de toeterdrukke Foodhallen in een voormalige tramremise in West, en het een stuk minder hippe (maar erg fijne) World of Food in de Bijlmer. In Rotterdam voegde zich deze zomer Foodhallen bij de al bestaande Fenix Food Factory en de grote Markthal. Vergelijkbare projecten lo-pen in andere grote steden.

Azië en de Verenigde Staten kennen zulke specifiek aangewezen eetmarkten al veel langer; food courts maken daar vaak deel uit van winkelcentra of grote vervoersknooppunten. De opkomst ervan loopt synchroon met het feit dat we overal in de openbare ruimte steeds meer eten – tot ergernis van gezondheidswetenschappers, die de alomtegenwoordigheid van fast food zien als de grote aanjager van het obesitasprobleem. Wie rondloopt op een groot station ziet dat die ook steeds meer in food courts veranderen. Of, zoals voedselhoogleraar Jaap Seidell het zo treffend noemt, in ‘vreetschuren waar af en toe een trein stopt’.

Bron: Volkskrant

Categorieen:

De Bazaar in de media,

Begin met typen en druk op Enter om te zoeken